خةلكي شؤرِشطيَري كوردستان

كورِان وكضاني تيَكوشةروخةباتكار

31ي جؤزةردان رؤذي ثيَشمةرطةي كؤمةلَةية

با ثيَكةوة ئةم روذة ثيرؤزة رِيَز ليَ بطرين و

بيكةينة رؤذي نارةزايةتي بةدذي ستةم و نا عةدالةتي

ريَكخراوي لاواني كؤمةلَةي زةحمةتكيَشاني كوردستان_رةوتي ضاكسازي له سنه

تا كه در بند يكي بندم هست

با تو اي سوخته پيوندم هست

اگر چه در تب تند شكنجه ميسوزم

ز خون ريخته خورشيدها مي افروزم

عمامه دار

صاحب دستار

گوش كن

نشناختي مرا

پنداشتي شدي

با نازپروده كودك و نوباوه روبرو

پنداشتي شكنجه و زندان فكنده ترس

در قلب من چنان

كه از راه مانده، عرصه سپارم بدست تو؟

هيهات!

بنگر كه كنون گرفتار پنجه ات

در دام مجمر است.

اين پنجه كثيفت نسوزد در انزوا

ريش و عبا و سراپاي پيكرت

همراهيش كنند

در رقص شعله ها.

اشغالگر! نشسته كمين جان و مال من:

نشناختي مرا

پنداشتي كه سرد چون خاكسترم

ذليل

تا با توان آب بشوئي مرا ز خاك

ديديكه نيستم آنچه تو پنداشتي مرا

من انقلاب خشم و كينه و آلام برده ام

در چنگ نظم بهره كشان همچنان اسير

من آفتابم و خالق آبم

منم چني

بي چون و بي چرا.

ديريست اي نشسته كمين جان و مال من

بگرفته اي گلوي اميدم به چنگ خويش

با هرچه توش و توانت هنوز است

با هرچه ذهن پليد تو پرورد

كوشي كه بشكني به عبث

عزم رزم من

اما ببين

كه زنده و فروزان و استوار

بس گرمتر ز پيش

در راه آفتاب رهائي

روم به پيش.

                                            سليمان قاسمياني

با تشکر ازرفیق سحر تحویلی ور گرفته ازوب"